Jaarversalg maart 2004-2005

donderdag 20 mei 2010 13:49 administrator
Afdrukken PDF

Speerpunt 1: Het koppelen van de groei van de voorzieningen aan de groei van de stad

Startershuisvesting: voortgang is goed, dit gaat lukken. Rond de jaarwisseling wordt er opgeleverd. Opvallend is dat dit zo snel gelukt is: een extra voorraad goedkope kleine huurwoningen creëren. Ook de gang van zaken bij protesten bij één van de locaties – de Wierden in Haven – is geweest zoals het moet: vlot & duidelijk & heftig & oprecht & argumenterend. Een krachtenspel tussen omwonenden, de raad, het bestuur en de ambtenaren die het allemaal en publique moeten uitvoeren. Ieder kende zijn rol. Angst voor het uiten van je opinie was afwezig, fair play was de regel. Olympiakwartier: motie aangenomen door de raad juni 2004: beoogd wordt bij deze stadsontwikkeling meer ruimte te creëren voor een zich zakelijk opstellende gemeente. Verder is in de motie de sociale woningbouw preciezer ingevuld voor vooral starters en jongeren. Overgooi: we stellen vragen over de voortgang van Overgooi. We vonden dit wijkje met grote kavels op de plaats van mooie weilanden met boerderijen al een overtrokken idee, maar werden te laat gekozen in de raad om er wat mee te kunnen doen. Nu verloopt de verkoop niet goed. We hebben het besproken in de raad. Goede uitleg gekregen over de grondexploitatie. De matige verkopen kunnen nog gezien worden als een tijdelijke dip. Nog geen grote schade. Wel wordt het als risico op mindere opbrengsten in de begroting 2005 gezet.

Speerpunt 2: Verbeteren kwaliteit en openheid van bestuur
Almere-Nieuws: stoppen met contract, geen geld hiervoor in tijden van bezuinigingen: 600.000 per jaar. Dit is in meerderheid door de raad besloten. Ons inziens is er terecht een verbinding tussen overheid en journalistiek doorgesneden. Als een gemeente reclame wil maken, dan huurt men maar een reclamebureau in. Wie meer subsidie wil voor een onafhankelijke pers, moet dat niet direct doen, maar via de landelijke spelregels voor subsidie voor regionale omroepen.

Woonruimteverdeling: herstel van het rare urgentiesysteem. Misser in de raad: 60% in plaats van de door hele raad bedoelde 70 % van de te verdelen huurwoningen is bedoeld voor lage inkomens. Juni 2004. Er is gelukkig een eind gemaakt aan de toestroom van mensen buiten de stad, en ook van mensen met een probleem, naar Almere. Aan het eind verklaarde meer dan de helft van de woningzoekenden zichzelf urgent, het enige criterium, waarmee het hele urgentiesysteem vastliep, ten nadele van de echte urgenten. Dit is hersteld bij raadsbesluit. Leefbaar heeft hier dit steeds bepleit. In januari 2005 hebben we het college gevraagd verslag te doen van deze nieuwe manier van werken. Hopelijk duurt het antwoord niet weer een klein jaar, zoals in 2004.

Stadsontwikkeling 3KNS, langs de Evenaar in –Buiten (ruim € 19 milj) wordt 19 augustus 2004 gepresenteerd aan de raad met een verlies van € 400.000. Het college haalt de skate-baan en toevoerwegen daarvoor (rare voorziening) eruit en nu resteert een verlies van € 150.000.VVD en LA zijn ontevreden over het gebrek aan opbrengst. Daar moeten we geld verdienen. Ook zit het MixtotheMax project er in, een gewone architectuurprijsvraag. Afgesproken was apart te beslissen over dit project en niet automatisch over te gaan tot bouwen van de eerste prijs zoals nu het geval lijkt. Leefbaar stelt vragen (in het openbaar kon niet, want het gaat ook om vertrouwelijke informatie). Wordt vervolgd.

UPC: rechterlijke procedures zijn voorkomen (1 stem meerderheid). Jammer genoeg is de rest van de deal met UPC afgewezen door de raad. Voorbereid was een sponsoring van 3,4 milj over vier jaar, bedoeld voor wijkactiviteiten. En er was een versnelling van kabeltechnologie en uitbreiding aantal zenders tot het maximum van 30 afgesproken. Tot het eind denken sommige andere raadsfracties dat de gemeente de tariefsverhoging tegen kan hou­den, wat toen niet de inschatting was. Tot het eind denken sommige fracties dat alles afwijzen gratis is. Dat is niet zo, want de kans op claims over 1 jan – 1 aug niet-verhogen van de tarieven (akkoord als de sponsoring door zou zijn gegaan, niet akkoord als er geen deal is) is duidelijk aanwezig. Later komen er weer andere rechterlijke uitspraken die twee gemeenten weer gelijk geven.De raad wees het voorstel af (9/37 stemmen voor, LA vooral) en in plaats daarvan PvdA voorstel aangenomen (19/37) om tariefsverhoging paar maanden te faseren (winst voor de abonnees 4 maanden een paar euro per kabelaansluiting) en zenderaanbod van 30 zenders inhoudelijk wat beter te maken vergeleken met het collegevoorstel. Om dit te bereiken was machtspolitiek van de PvdA nodig. Het idee van de PvdA was dat mensen in ieder geval het gevoel moeten hebben dat de raad hen steunt, ook was het feitelijk een doekje voor het bloeden. En het gevoelen was dat elke deal met UPC vies was. De ideologie en de gevoelens wonnen, de zake­lijk­heid (wij) won de helft (geen Don Quichoterie in de rechtszaal alleen voor de bühne) en verloor de andere helft (3,4 miljoen en een beter pakket weggooien). Gebrek aan overzicht, gebrek aan historisch besef, en gebrek aan moed, zo zien wij het.Nou ja, de aantallen zenders zijn maximaal 30 in Nederland, deels liggen ze vast. We waren er net 3 kwijt geraakt, die krijgen we er weer bij. Strijd op de millimeter, om niks.LA: Half gewonnen dus. Wel heftigheid in de coalitie. De PvdA is verdeeld, GL stemt geheel mee met de oppositie (voor bodemprocedure). De PvdA was verontwaardigd toen bleek dat afwijzing van alles (procederen, collegevoorstel en PvdA voorstel) dreigde doordat wij bij onze opvatting bleven. Dit vonden wij best, want dan kon het college doen wat het verstandig achtte. Vermoedelijk zou dat het collegevoorstel worden en dat had onze voorkeur. Soms is slim niets doen het beste.

Eenvoudige belediging in het openbaar. Het bestuur van Omniworld voetbal, vermoedelijk de betaald voetbal afdeling, dient een aanklacht in tegen Nico van Duijn, fractievoorzitter van Leefbaar Almere (okt 2003). Het gaat om de publieke uitspraken “Het zijn asociale patsers, subsidieparasieten en een schande voor het lokale verenigingsleven”. Deze uitspraken zijn gedaan op onze website, in de krant, en voor de regionale radio en televisie. De Officier van Justitie vindt de uitspraken strafbaar en stelt een schikking voor van € 300,- (mei 2004). Die wijzen we af. De Officier zet door en dagvaardt Van Duijn. Op 13 december moet Van Duijn voorkomen voor de politierechter te Lelystad.Op 13 december, een uur voor het voorkomen, belt het parket de zaak af. Het argument is een fossiele regel dat in dit geval een officier het proces-verbaal had moeten opnemen en niet een agent. Deze regel is door de Hoge Raad tot dode regel verklaard, maar staat nog in het wetboek en daar maakt de officier gebruik van. Blijkbaar wil het Openbaar Ministerie even niet in het nieuws komen met deze ‘vrijheid van meningsuiting’ zaak, zo kort na de ‘vrijheid van meningsuiting’ moord op Theo van Gogh. We wachten op een nieuwe dagvaarding.

Ongeoorloofde staatssteun hal voor Top- en BreedtesportIn oktober bij motie aangedrongen zoveel mogelijk te zorgen voor het beperken van Brusselse risico’s op veroordeling wegens ongeoorloofde staatssteun voor deze sporthal in Almere-Poort, Olympia­kwartier.

Smaak en Taal: Motie Leefbaar (augustus 2004) over toegenomen Engelse naamgeving van met name gebouwen in het stadscentrum. Dit krijgt nogal wat publiciteit, ook landelijk. Het idee is dat de gebouwen en sculpturen van architecten en designers ná aflevering aan de gemeente ontdaan moeten worden van het kekke jargon van die beroepsgroepen. In een Nederlandse stad dien je het niet te hebben over fun & leisure, urban villa’s met namen als de Wave, Silverline en Two by Two die de experience van de sweeping city skyline bepalen. Onze motie wordt in september humorloos weggestemd met alleen LA en GL voor.

Marktverordening De nieuwe VNG-verordening voor markten ontmoet grote tegenstand van de marktkooplieden. Ze komen massaal naar de raadszaal. Er blijken verschillende Carrouselvergaderingen nodig te zijn. Ze hebben hun standpunt goed weergegeven, mondeling en schriftelijk. Ze hebben gelijk volgens ons, maar of ze het uiteindelijk krijgen…

Speerpunt 3: Gemeenschapsgeld naar gemeenschapsdoelenOmniworld: finale juni 2004. Elke band tussen overheid en betaald voetbal is doorgeknipt. Er is nu een stichting die een club voor betaald voetbal gaat oprichten. En er is een amateur-voetbalvereniging met dezelfde naam. Het college hoeft zich nog slechts te bemoeien met wat lantaarnpalen bij het sportpark. Hierna spreken we niet meer over Omniworld. In 2000 is Leefbaar Almere opgericht om Omniworld tegen te houden. Omniworld was bedoeld als een stedenbouwkundig en sportief avontuur van de lokale overheid. Maar het werd het prototype van een griezelige vermenging van commerciële belangen, persoonlijk gewin van sommigen, ijdelheid van anderen, en miljoenenverliezen voor de gemeente. € 25 miljoen gemeenschapsgeld is weggegooid. Wat resteert is een ordner met niet-uitgevoerde plannen en twee goed draaiende sportclubs voor basketbal en volleybal, met hun prof-afdeling. Over dit laatste staartje van Omniworld is nog discussie, de rest is ontmanteld.Adrie Stokhof, onze felste en uitstekend gedocumenteerde criticaster, betoogt dat de gemeentelijke subsidie aan de basketbal en volleybal profsporters voor het geven van sportles een vorm van sub­sidie van profsport is. Frits Huis, onze wethouder voor o.a. sportzaken, betoogt dat de jeugdsport voordeel heeft van dit pro­fessionele sportonderwijs en dat daar terecht een prijs tegenover staat. Nico van Duijn, fractievoorzitter, vindt dat profsporters die te weinig met hun sport verdienen maar een vak moeten leren. Jeugdleden opleiden doe je gratis voor je vereniging. Aan de andere kant, de bas­ket­bal en volleybal verenigingen bloeien, mede omdat ze een prof-afdeling hebben. Beide standpunten hebben dus hun eigen redelijkheid. Het voornaamste is dat de stadsontwikkeling van Almere-Poort weer een gemeentezaak is, dat Almere geen prof-voetbal subsidieert en dat er geen gemeen­te­lijk voetbalstadion is gekomen. En daar ging het om.Zaak gesloten.

Popmuziekzaal: bespreking in de raad, gedetailleerde vragen van Leefbaar (april 2004). Vervolgens is een initiatiefvoorstel van fractie Mulder om een enquête te doen naar de Popmuziekzaal door de raad omgezet in vragen aan het college die terugkomen in de Carrousel, meer uitgewerkt dan Mulder gedaan heeft.Onderzoek 2 x naar exploitabiliteit, twee invalshoeken: markt en gebouw/bedrijf. De horeca ondernemers vinden dit alles subsidie aan een commercieel bedrijf.Beide onderzoeken laten zien dat de Popmuziekzaal wel exploitabel is (als je accepteert dat er eerst miljoenen ingestopt zijn door de gemeente, dat wel). Bovendien heeft de gemeente het eerste recht op de inventaris als het mis gaat. En ten derde doen de ondernemers afstand van hun zelfstandig ondernemersschap en worden ze directeuren van een stichting. Het blijft een PPS-gedrocht (Publiek-Private Samenwerking) waar van begin tot het eind onhelder is wat subsidie waard is (cultuur) en wat niet (een disco). Met veel kunst & vliegwerk is dit achteraf alsnog in elkaar gestoken, maar de basis was al fout. Het moet maar, een dichtgetimmerde lege betondoos laten staan is ook geen oplossing. We konden er niets meer aan veranderen.

Wijkbudget voor onderhoud van de eigen wijk. In mei 2004 hebben we vragen gesteld over de wijk­bud­get­ten van totaal € 500.000 die ter beschikking van de wijkbeheerders zijn gesteld. In augustus hebben we weer vragen gesteld, waar het antwoord blijft uit. In oktober hebben we dat weer gedaan, wederom met art. 41 vragen. In november krijgen we eindelijk antwoord. De euro’s zijn netje over de wijken verdeeld en uitgegeven. Maar veel meer staat er niet in het antwoord. Uit de wandelgangen blijkt dat de invulling door wijkbeheerders erg verschillend was. Sommigen pasten extreme democratie toe door de budgetten te versplinteren over alle grote en kleine wensen die er waren. Andere wijk­be­heerders hadden het beter begrepen. Zij gebruikten de budgetten voor zaken die niet gepland waren, die om vlotte een oplossing vroegen, waar vragen in de wijk over waren en die financieel te overzien waren. Dat laatste model is wat de bedoeling was. Inmiddels wordt er naar de hele organisatie van het beheer van de stad gekeken. Het probleem is namelijk dat er voor 1 fietswrak in de bosjes gedurende 3 weken 4 ambtenaren langs komen waarvan alleen de laatste het wrak meeneemt. Het idee achter de wijkbudgetten kan in die herziening meegenomen worden.
Nog leuker is het als de zachte infrastructuur, welzijn en zo, en de harde infrastructuur, onderhoud en opknappen, in elkaar geschoven kunnen worden. Als de wijkmanager voor kleine ingrepen kan reageren op wat be­woners belangrijk vinden, dan wordt de overheid een verzorger van de zachte en harde infrastructuur van de samenleving in plaats van een bange handhaver van regels van boven en beneden. Kleine in­gre­pen kunnen overigens over grote bedragen gaan. Het grondig opknappen van een wijk kan miljoenen kosten. Daar gaan bewoners niet over. Maar ze kunnen wel invloed uitoefenen op het tempo. Stel je eens voor dat het wijkbewoners lukt om hun wijk later, maar grondiger te laten op­knappen. Daar­door kan een andere wijk eerder maar globaler opgeknapt worden. Dan is er echt iets veranderd in de verhouding overheid <> inwoners.In februari 2005 heeft het college het idee van de wijkbudgetten verder uitgewerkt, op basis van de eerste ervaringen. Het budget is verhoogd van € 500.000 (€ 125.000 per stadsdeel) naar € 1 miljoen. We vinden dit een alleraardigste ontwikkeling. Nu kan de wijkmanager snel reageren op kleine vragen, buiten het stadhuis om. Toch lijkt er een addertje onder het gras te zitten: de verhoging van € 500.000 gaat weer naar het centrale apparaat. Dat is raar, een tegengestelde beweging. Vermoedelijk gaan we dit amenderen: het hele miljoen naar de wijkmanagers. Bij stadsdeeloverstijgende zaken bellen ze elkaar maar om samen een probleem op te lossen.

Ondergronds AfvalTransport Onverwacht blijkt het verlies van deze innovatieve manier om afval te verwijderen uit gebouwen, ondergronds, met een grote stofzuiger (een prijswinnend gebouwtje bij het politiebureau, een – overigens peperdure - streling voor het oog).Het lijkt er op dat de gemeente voor tientallen miljoenen het schip in gaat. Weer een publiekprivate samenwerking, wederom tussen de dienst Stadscentrum en een blijkbaar chaotische onderneming die geheel de weg kwijt is. Met man en macht probeert het college de schade te beperken tot miljoenen in plaats van tientallen miljoenen. Wat gestart is wordt afgemaakt, maar de raad zal niet veel meer voelen voor een forse uitbreiding van het systeem.

Bibliotheek: In juli 2004 stemmen wij in met het uitwerken van het definitieve ontwerp voor de bibliotheek. De bibliotheek gaat door, mits, de voorwaarde, het geld er is. Geen spaargeld niet bouwen. Overigens is er fors bezuinigd in het ontwerp om het betaalbaar te houden. Ook van dit werk liep de meter geheel autonoom met miljoenen omhoog. Aan deze slechte gewoonte is een eind gemaakt door onze vorige wethouder, voortgezet door wethouder Smeeman. Het principe is: Vanaf acceptatie door de raad van de bouw voor die ene prijs is er geen prijsopdrijvende invloed meer van bouwer of toekomstig gebruiker. De boekhouder is dan de baas, De dienst Stadscentrum, het bibliotheekbestuur, architect en bouwer zorgen voor oplossingen, niet meer voor problemen met financiële consequenties. In november is een motie van Groen Links weggestemd dat de heel gematigde bezuinigingen op de bibliotheek van 5 % terug wilde draaien. Wij zijn tegen, ieder bezuinigt mee, ook de bibliotheek. Bovendien is de bibliotheek relatief gezien nog redelijk gespaard.

Motie Stichting Stadspromotie (SSA)Dit is een meerjarenstrijd van Leefbaar Almere. We vinden dat ze een nuttige bijdrage leveren aan de evenementen in Almere. We vinden dat ze overbodig zijn als monopolistisch reclamebureau voor de stad. Ook vinden we dat hun inkomsten uit het kermisbeheer onterecht zijn, zeker omdat ze het zelf weer uitbesteden aan een ondernemer. Kermisbeheer hoort geen lucratieve koloniale handel te zijn voor een particuliere stichting. De SSA als VOC. Kermisbeheer is een overheidstaak, net als markt­beheer. Op dat laatste willen we bezuinigen, want iedereen moet bezuinigen.De raad wijst onze motie af, maar bezuinigt doodleuk op sociale voorzieningen en onderhoud van de stad. We begrijpen er niets van.

Reserves en Voorzieningen. Rob Beuse van de PvdA was opgevallen dat er wel erg veel financiële potjes, egalisatiefondsen, reserves en voorzieningen waren binnen de financiële huishouding van de gemeente. Onder zijn leiding is een raadswerkgroep aan de gang gegaan bestaande uit fractie­voor­zitters van grote partijen, waaronder Leefbaar Almere. Het resultaat was verbluffend: veel dood geld en rijkssubsidies die niet uitgegeven zijn. Ook was er teveel ruimte voor het college om tussen potjes en bestemmingen met geld te schuiven om acute problemen op te lossen, initiatieven te nemen of tempo ergens mee te maken. Allemaal nobel, maar slecht controleerbaar. Bovendien was er teveel ruimte om matig beheer te verdoezelen met dit soort reserves.Hieruit is een serie beslissingen voort gekomen, genomen tijdens de begrotingsraad in november 2004. Veel dood geld kon gebruikt worden om MIP-problemen op te lossen en te sparen voor grote investeringen. De gemeentebegroting zag er daardoor gezonder uit dan daarvoor. Voor het vervolg is een volggroep samengesteld, de GIP-werkgroep (Gemeentelijk InvesteringsPlan), weer met deelname van alle grote partijen waaronder Leefbaar. De bedoeling is te controleren dat er pas geïnvesteerd wordt als het geld bijeen gespaard is.

Speerpunt 4: Behoud van het groen
Stadsweiden: Stadsweiden gebruikers trokken aan de bel en er is onderzoek ingezet, informatie van de groep paarden-liefhebbers verkregen, gesproken met ze, en een serie raadsbijeenkomsten geregeld. Wilma Akkerhuis heeft hierin een belangrijke rol gespeeld. Wel vonden sommigen dat je als belanghebbende niet als raadslid mag opereren. Wij meenden dat dit wel kon, mits je steeds open bent over je verschillende rollen. Wilma Akkerhuis heeft dit ook bij herhaling gedaan. Deze integriteitkwestie kan opgelost worden door alleen op de achtergrond mee te doen omdat je er veel van af weet en vervolgens bij stemmingen de zaal te verlaten. We vinden dit een vorm van etalagegedrag. Hetzelfde geldt voor de Zorggroep en de raad. Drie Leefbaar raadsleden werken bij de Zorggroep. Moeten zij daarom afblijven van zorg-onderwerpen? Wat is wijs? We zijn er nog niet uit.
Finale in het voordeel van de stadsweiden in november 2004. De gemeente heeft als voordeel dat verwaarloosde delen van de stad weer goed komen.

Lumierepark: LA probeert de afspraken over de horeca en het bijbehorende parkeren in dat park enigszins te wijzigen opdat de verwachte overlast beperkt zal blijven.
Motie aangenomen juli 2004, ingediend samen met de VVD.

Bestemmingsplan Waterwijk. Na vele jaren inspraak, herzien van de plannen en weer inspraak wordt eindelijk het plan voor een grote opknapbeurt van Waterwijk aan de raad voorgelegd. De dienst probeert zoveel mogelijk ruimte in te bouwen voor nog onbekende bestemmingen op losse stukjes grond in de wijk. Dit was de wens van de raad. Echter, de helft sneuvelt in de inspraak, omdat de gemeente zoveel mogelijk tegemoet wil komen aan de bezwaren. In de raad sneuvelt het vierde stukje en er blijven er 3 over. Leefbaar en bewoners van de Wijde Blick hebben een alternatief voor dat vierde stukje. Echter, dat nieuwe stukje zou weer ellenlange inspraak vergen. Het vierde stukje zal dus geschrapt worden, hele raad zal meegaan. Advies voor volgende keer: eerder een beslissing aan de raad vragen voor de grote lijnen. B.v. 8 stukjes met een ruime bestemming, voor later, meer parkeerplaatsen en minder groen – of andersom. Daarna de inspraak in met de uitgewerkte plannen.

Groenbeheer: gesprek met ambtenaren DSB. In de wandelgangen wordt duidelijk dat de diensten die te maken hebben met het stedelijk beheer wellicht wat anders op elkaar aangesloten zullen gaan worden. Dit om te voorkomen dat er 4 ambtenaren voorrijden om 1 bankstel uit de bosjes te vissen.

Speerpunt 5: Jeugd

JOP Marken – Jongeren Opvangplek, ook hangplekken genoemd: mede op aandringen van LA, samen met andere partijen, heeft dit onderwerp weer vaart gekregen. Door allerlei belangen­tegenstellingen werd er geen knoop doorgehakt. Samen met de wethouderswisseling (Smeeman nu) is er in juni 2004 een knoop doorgehakt. Het is een moeizaam proces geweest. Elk voorstel van de gemeente voor een nieuwe plek ontmoette protest van steeds weer nieuwe groepen bewoners.

JOP in Buiten. Het college heeft het hier anders aangepakt, na lering van de JOP in de Marken. Nu is eerst duidelijk gemaakt aan de bewoners dat er een JOP komt bij besluit van de gemeenteraad; bewoners beslissen daar niet over. Vervolgens is er een keus tussen 2 gelijk­waardige plaatsen in de wijk voorgelegd, niet de 5 andere onderzochte locaties, noch plekken buiten de wijk. Bewoners krij­gen de kans hun mening te geven via een antwoordformulier in een huis-aan-huis brief, een uit­nodi­ging voor een inloopavond en inspreken op de raadsvergadering. Dat doen ze. Zo’n 90 % van de 500 aan­ge­schre­ven bewoners laat het voor wat het is, 10 % kiest mee voor een locatie. Een kleine meer­der­heid is voor één van de locaties en die wordt vervolgens ook door de raad gekozen. Over de constructie zelf kunnen bewoners weer meepraten.Dit lijkt een goed model voor volgende NIMA kwesties (Niet In Mijn Achtertuin).

Goedkope JOP’s Vroeger zijn wel jongerenhangplekken gemaakt voor tonnen in guldens. Nu is er een verplaatsbare JOP gepresenteerd aan de raad voor € 10.000 per stuk. Samen met de ont­wik­kel­de methode om keuzes in de woonomgeving door raad en bewoners beter te laten verlopen (zie: JOP in Buiten) zijn deze prijs en de verplaatsbaarheid de oplossing van een maatschappelijk probleem. De raad heeft nu meer ruimte om op te komen voor bewonersgroepen die niet zo krachtig zijn als de doorsnee inwoner, voor hangjeugd bijvoorbeeld. Alleen gelaten verliest hangjeugd altijd. Maar een gemeenteraad kan ze steunen. De elementen zijn wellicht bruikbaar voor andere problemen zoals die bij bromfietspaden en park­in­richting. 1) Een respectvolle balans tussen raad en omwonenden, 2) De raad komt op voor groepen die niet vanzelf aan bod komen, 3) De omwonenden komen op voor hun buurtbelang, 4) Flexibiliteit, tempo in de gang van zaken en lage kosten maken dat het een maatschappelijk fair, levendig en helder proces is, in plaats van een bureaucratische procedure.

Speerpunt 6: Vrij parkeren
Parkeren: onderzoek naar modellen, praten met ambtenaren, verschillende modellen, etc. In novem­ber uit zich dit in een nota van het college over hoe de lagere inkomsten met het gekozen parkeer­regime gecompenseerd moeten worden. Het CDA is hier ook lekker oppositie aan het voeren. Daartoe zijn blijkbaar zelfs tegenstrijdige leugens geoorloofd. De CDA-fractie bespeelt de emoties met verve: parkeren draait verlies, de tarieven moeten direct omhoog. Dit is aantoonbare onzin. Het is namelijk een exploitatie van decennia, dat weten ze. Even later zegt een ex-wethouder die wel erg veel in de wandelgangen rondloopt precies het omgekeerde: par­keren is te duur door Leefbaar – is eveneens onzin, want alleen straatparkeren is duur en dat was de bedoeling, ook van het CDA. Het straatparkeren was een succes, want het blik ging van straat. Ons standpunt is dat je startproblemen en inregeleffecten moet bijstellen zonder paniek. Dit is allemaal makkelijk te corrigeren over de 30 jaar dat die exploitatie loopt.
In november presenteert het college aanpassing in het parkeerregime. Tegen de verdrukking in lukt het om het eerste uur gratis parkeren er in te houden. Vroeger klaagden de winkeliers dat het centrumbezoek zou afnemen door betaald parkeren. Dit blijkt niet het geval te zijn (4% groei, gelijk op met de groei van de stad). Nu klagen de winkeliers steen en been dat het eerste uur gratis is. Ze willen liever het tweede uur gratis, want dan blijven mensen langer. Erg geloofwaardig zijn ze niet. Laten de winkeliers maar eens met cijfers komen, niet wij.Wij denken dat het onze taak is de mensen een sympathieke entree te bieden door dat eerste uur gratis parkeren. Het is aan de winkeliers om het publiek na dat uur vast te houden. In maart 2005 presenteren we een nieuw plan: kostendekkend op de lange termijn, één bedrag per parkeerbeweging. Misschien kan dit rond € 2 uitkomen. En een korte tijd gratis parkeren (alleen op straat?) om even een trui om te ruilen in de winkel.

Parkeren Centrum BuitenHet blijkt pas nu dat het parkeren in centrum Buiten zodanig in elkaar getekend is dat de enorme investeringen elke keus over wel / niet / anders betaald parkeren in Buiten uitgesloten is. Dit staat verhuld opgeschreven in een vertrouwelijke notitie en laat duidelijk een ander beeld zien dan wat de vorige wethouder (onze Lankreijer) in gang heeft gezet. De afspraak bij de collegevorming was dat deze keus ‘moet er in Buiten betaald parkeren komen?’ gedaan zou worden in 2006. Stedenbouwkundigen met hun planvorming en integrale kwaliteitsaspecten hebben lak aan deze afspraak. Ze bouwen duur, want mooi en hun opvatting over parkeren ín en onder het centrum is belangrijker. De raad kiest op initiatief van Leefbaar Almere uiteindelijk voor versobering en alterna­tieven voor de nieuwe parkeervoorzieningen. Hierdoor kan in 2006 nog een afweging gemaakt worden over invoering van al dan niet betaald parkeren in Buiten.

Ziekenhuis en parkeervoorzieningen: juli 2004Principieel standpunt van Leefbaar: parkeren is een publieke voorziening en dus geen gereser­veer­de parkeervoorziening voor medewerkers van het ziekenhuis. We verliezen dit in de raad. Probleem was dat dit parkeerprobleem niet los te koppelen was van een veel grotere afspraak met het zieken­huis over een wijziging van de richting van de uitbreiding van het ziekenhuis, ruimte voor stads­ont­wik­ke­ling op het Hennepveld, afremmen van de bouw van blok 5, verleggen van de weg in het Weer­water. Dit alles hing weer samen met afspraken die het ziekenhuis had met landelijke overheden over de uitbreiding.

Speerpunt 7: Veiligheid
TBS-ontsnappingen. Art 41Vragen aan burgemeester naar aanleiding van TBS-ontsnappingen (overheden werkten erg slecht samen, zo bleek bij twee dramatisch afgelopen ontsnappingen uit klinieken die in Almere een nieuwe tbs kliniek gaan bouwen).
Het antwoord bevat een verrassend element: de toekomstige kliniek gaat structureel overleggen met vertegenwoordigers van de bewoners, ook over veiligheid. In januari 2005 zijn er nieuwe ontwikkelingen. Het blijkt (Omroep Flevoland) dat de toezeggingen toentertijd van extra voorzieningen psychiatrische zorg niet meer zijn dat het ietsje vlotter uitvoeren van wat er toch al aan uitbreiding voor de Meregaard klaar lag. Het is niet eens een sigaar uit eigen doos. Het ministerie heeft slechts aangewezen waar de doos staat.We hebben een openbare discussie aangevraagd over deze manier van informatie geven; zal maart 2005 worden. Dan komen ook de vragen van de VVD aan de orde, die gaat betogen dat de noodzaak om een TBS-kliniek in een woonwijk te plaatsen geen voorwaarde is van het Ministerie van Justitie, maar een wens van de TBS-kliniek. Ook dat is anders dan de toenmalige burgemeester ons verteld heeft.

Geluidshinder A6. Dit is uitgezocht: geen voordeel van terugbrengen van de maximumsnelheid op de A6 van 120 naar 100 km/uur. Gedetailleerd antwoord van de ambtelijke staf en de politie.

Speerpunt 8: Welzijn en kwaliteit & diversen

ID-banen worden opgeheven, zo besloot het kabinet vorig jaar.
Per 1 juli, volgende week dus, is het zover. Dan stopt de ID-baan constructie van ex-minister Melkert die ik beschouw als een van Nederlands beste politici en bestuurders.
Onze raad heeft zich druk gemaakt over de ID-ers en heeft besloten extra te investeren in allerlei vormen van overgangsregelingen, op kosten van onze gemeente. Amsterdam niet, die is gewoon gestopt en dat kostte niks.
Het laatste bericht, brief 1 juni van het college:
Werkgevers gaan met 185 ex-ID-ers een regulier dienstverband aan, gebruikmakend van de tijdelijke stimuleringsregeling van het rijk en de aanvullende subsidie van de gemeente Almere.
Het dienstverband met 22 ex-ID-ers wordt vooralsnog gecontinueerd met gebruikmaking van de gemeentelijke afbouwregeling (het verschil tussen de 1ste en 2e zinsnede snap ik langzamerhand niet meer, maar alla).
Het dienstverband met 27 personen wordt beëindigd per 1 juli 2004. De St. Kompaan gaat kijken wat ze nog voor deze mensen kan doen.
Een paar grote werkgevers hebben samen een stichting opgericht waarbij 140 van de 185 mensen uit de eerste groep worden ondergebracht. Van hieruit worden ze gedetacheerd bij die werkgevers. Dit zijn de Schoor, de Zorggroep, Kinderopvang en het Flevoziekenhuis.
Dit is een uitstekend resultaat. Met de complimenten aan de werkgevers en aan college, raad en ambtelijke staf. Later bleek dat 85 % van de voormalige ID-ers een aanstelling hebben gekregen, een van de beste percentages van alle Nederlandse gemeenten.

Schoor Kaderplan Sociaal-cultureel Werk. Er is geprobeerd tot zaken te komen, maar het blijft een getob om via de lange omweg van uitvoerig kaders stellen een maatschappelijke organisatie een andere koers te geven. Een dergelijk vaak machteloos geploeter heeft toentertijd plaats gevonden bij het raadsthema jeugd. Langzamerhand wordt duidelijk dat voor­namelijk raadsleden die in hun dagelijks leven een ambtelijk leven leiden voortdurend kaders willen stellen. Dit wordt vervolgens zo gedetailleerd gedaan dat iedereen het overzicht kwijtraakt om een visie te formuleren waar het college mee aan de gang kan. Allemaal goed bedoeld, maar het werkt niet.

LIA. We hebben onderzoek gedaan begin 2004, en gepresenteerd aan de raad. Deze vragen zijn beantwoord. Dan volgen een collegevoorstel en besluit­vorming. Doel: het luxe voorzieningen niveau, om allerlei redenen, terugbrengen tot het landelijk gemiddelde niveau.Het LIA schrijft voor de zomer een reactie waarin betoogd wordt wat er allemaal niet kan.In augustus wordt het weer in de raad besproken met het college met de vraag wat er dan wel kan qua stuurbaarheid van de WVG.Bespreking in raad 19 augustus: het college erkent een aantal punten van ons en gaat er mee aan de slag. Doel is niet teveel overhoop te halen want de nieuwe Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) komt in januari 2006 inclusief deeltjes van de AWBZ en welzijn, en in januari 2005 wordt een deel van de indicering landelijk aangestuurd.

Noodopvang daklozen: dit sleept zich maar voort. De capaciteit is al jaren onveranderd, het landelijke budget is onveranderd, de wachttijden voor doorstroming naar een huis zijn 9 maanden. Gezinnen zitten er samen met allerlei alleenstaanden met gedragsproblemen. In oktober 2004 dienen we een motie in om te zorgen dat de noodopvang verbeterd wordt. Het college blijkt een vergelijkbare motie van een jaar daarvoor (november 2003) niet uitgevoerd te hebben. Paniek op de gangen, want een raadsmeerderheid lijkt zich af te tekenen voor ons standpunt. Snel ritselt het college wat geld uit allerlei hoeken en gaten, zelfs ten nadele van Arcuris, een organisatie die hetzelfde werk in Lelystad doet als het Leger des Heils in Almere. Arcuris belt bedroefd op. Er zijn diverse contacten met het college en de organisaties geweest om te zorgen dat er in 2005 wel een verbetering komt van de voorzieningen. Het gaat niet alleen om dak & brood, maar ook om schuldhulpverlening, voorkoming van nieuwe huisuitzettingen en nazorg bij plaatsing in een nieuwe woning. De lappendeken van voorzieningen (we tellen 25 projecten en instellingen) doet er geen goed aan.Het blijft tobben. Het college stuurt aan op een goede voorziening in 2007. Dat is wat laat voor mensen die in de kou zitten. Voor de nieuwe

Wet Werk & Bijstand zijn voor de zomer alle verordeningen aangenomen. Handhaving wordt iets strakker met een amendement van de CU dat wij steunen. In februari is het stuk over reïntegratie aangenomen: veel vragen of dat allemaal wel goed uitpakt kunnen, lijkt ons, pas beantwoord worden als hiermee een jaar gewerkt is. We hebben twijfels over de doeltreffendheid van al die reïntegratiebedrijven en over de efficiëntie en zorgzaamheid van de Sociale Dienst. Het blijft een zotte zaak, die privatisering van een essentieel deel van de verzorgingsstaat, namelijk zorgen dat mensen weer uit de uitkering komen, of er tenminste niet slechter op worden (of zorgen dat de samenleving er niet slechter op wordt). Maar goed, het is zo geregeld door de ideologische bovenbazen in Den Haag. Waarom moet een bijstandsgezin een week op zijn geld wachten als de Sociale Dienst een foutje maakt? Een goede ontwikkeling is dat onze Sociale Dienst een flinke korting heeft toegepast op een bijstandsgerechtigde die zich zeer misdroeg in het stadhuis.De nieuwe wet geeft een gemeenteraad ruimte om het lokaal anders te doen dan de ministeries dachten dat goed was. Maar dan moet de Raad tenminste controleren of het gaat zoals het moet.

Schoolbegeleidingsdiensten. Dit is uitgezocht door ons. Veel studie, stukken van de landelijke over­heid verzameld over de wetten en de regelingen, en ons een mening gevormd. Het komt er op neer dat de ambtelijke staf en de gemeente in het algemeen niet precies weten wat er in 1998 is af­ge­spro­ken bij wet en convenant. De bedoeling was aanbodgericht werken. Daar is in Almere niets van te­recht gekomen. Het is nog steeds zo dat een school een afgemeten aantal leerlingen mag aan­mel­den voor onderzoek en advies. Op is op. De volgende leerling met een leer- of gedrags­probleem moet maar wachten tot september volgend jaar. De wet uit 1998 wil hier juist een eind aan maken.Ook willen we dat deze monopolistische semi-overheidsvoorziening meegenomen wordt met de be­zuinigingen. Dit bleek mee te vallen, want het college bezuinigde wel op deze voorziening. Echter, dit ging met zeer fluwelen handschoenen.Wegens de ingewikkeldheid van het probleem is dit uit de begrotingsbesprekingen gehaald en apart op de agenda gezet. In december 2004 is dit besproken in de raad. De schoolbegeleidingsdienst zelf gaf ons gelijk, maar stelde ook dat dit verleden tijd was. Nu doen ze het wel degelijk vraaggericht en niet meer aanbodgericht. Vreemd was dat het bestuur van het openbaar onderwijs (BCOO) weigerde te komen, nota bene omdat het nog in overleg was met college en ambtenaren. Het wordt tijd dat de BCOO de tucht van de democratie leert kennen, net zoals die bestuurscommissie getuchtigd is toen haar financiële huishouding een enorme bende bleek te zijn.

Speerpunt 9: Bedrijvigheid
Almere-Rulez: onze motie deze hoge startsubsidie voor de jongeren website te stoppen en aan wat beters te besteden is aangenomen. De internetondernemers die hier een boterham aan verdienen moeten voortaan hun eigen broek op houden. Er zijn meer van dit soort gesubsidieerde websites van maatschappelijk georiënteerde organisaties, maar daar zijn we nog niet aan toegekomen. We krijgen veel bijval uit de samenleving. € 80.000 gemeenschapsgeld jaarlijks is echt teveel voor een com­mer­cieel gerunde website. Ook jongeren zien de redelijkheid van dit standpunt.

Glasvezel in Almere Poort: Op initiatief van Leefbaar Almere is op 24 februari 2005 een motie aangenomen om bij de openbare aanbesteding van het Columbuskwartier in Almere Poort direct een glasvezelverbinding aan te leg­gen. Hierdoor wordt het zinloos om verouderde koperen en coax-leidingen aan te leggen. Hiermee wordt de impasse omzeild die elders in het land bij stadsvernieuwingsprojecten speelt.De visie van Leefbaar is dat alle nieuwe woningen in Almere op glasvezel worden aangesloten. Doordat er jaarlijks een flink aantal woningen wordt opgeleverd krijgt Almere een verdere voorsprong in infrastructuur. Nu al blijkt dat het voor met name grote bedrijven interessant is om naar Almere te verhuizen, omdat de woningen en bedrijventerreinen zijn aangesloten op glasvezel. Wij verwachten dat deze ontwikkelingen elkaar versterken. We verwachten een positieve invloed op de economische ontwikkelingen.

Nuon tarieven. Nuon is van mening dat men warmtetarieven rekent die volgens afspraak zijn, niet meer dan (..met een ketel stoken). De groep Heiner laat berekeningen zien die verduidelijken dat Nuon 300 euro per jaar te veel berekent aan gebruikers van stadsverwarming, veel meer dan (..stoken met een ketel). Leefbaar Almere is het eens met Heiner en wil samen met de Christen Unie, middels een motie, het college aansporen tot gerechtelijke stappen. Andere partijen willen nog maar eens in gesprek, via de wethouder, met Nuon en dwingen dit af met een motie die een meerderheid weet te vinden. Leefbaar Almere sluit zich morrend aan onder het motto “elke actie is er één, geen actie is niets”. We wachten blij af hoe de bewoners die benadeeld zijn en worden door Nuon worden vertegen­woordigd door de gemeente en wat de uitkomst is. Wordt vervolgd.

Speerpunt 10: ToekomstStadscentrum: de eerdere acties met eigen onderzoek, art. 41 vragen en discussie met college en raad hebben in 2004 een vervolg gekregen. Met steun van de coalitie is de accountant van de raad verzocht een aantal vragen te onderzoeken die we hebben over de positie van de gemeente en de kansen op een betere opbrengst bij de overeenkomst tussen Almere-Hart en Rodamco. Dit is mei 2004 gestart, na de zomer kwam het rapport dat nogal wat vraagtekens zette bij de risico’s van de hele onderneming en bij de geschatte voor- en nadelen voor de gemeente. Ook was het een wat verhullend rapport, misschien omdat de werkelijkheid niet goed te traceren was.De bouw van het nieuwe stadscentrum zal verder gecontroleerd worden door één van de Volggroepen van de raad. We zullen zien of onze angst ergens op gebaseerd is. Die angst is dat de publiekprivate samenwerking tussen gemeente en de Almere-Hart C.V. vooral nadelig is voor de gemeente en de stad. Er zijn al tekenen van het falen van deze vorm van samenwerking; een samenwerking die voor 2002 heel normaal was. De popmuziek zaal is af, maar er is een smak overheidsgeld tegen aan gezet om het voor elkaar te krijgen. Het innovatieve Ondergronds AfvalTransport systeem blijkt een finan­cieel de­bacle, wat onverwacht – dit is het ergste – miljoenenverliezen oplevert, voor de gemeente dus. Ondertussen zwermen de architecten uit binnen- en buitenland door het nieuwe centrum, bewonderend, het is fantastisch. Maar of er te leven valt in een prijswinnende maquette moet nog maar afgewacht worden. Er zijn gemengde gevoelens, positieve en hoopvolle, en sombere. We zullen het over een aantal jaren ervaren. Dan weten we ook wat het gekost heeft.

Bushalte. Na een jaar hebben we nog geen antwoord van het college. Jan stuurt er nog een brief over heen. Nu komt er wel antwoord: het is niet redelijk en het kan niet.

Laatst aangepast op woensdag 02 juni 2010 20:03

Add comment


Security code
Refresh