De sociale infrastructuur is geheel 'verregeld'. De jeugdzorg, voorzieningen voor gehandicapten, re-integratie naar werk, de bijstand en wat verder onderdeel uitmaakt van het sociaal domein, dit alles zit gevangen in een kluwen van wetten, verordeningen, instellingsbelangen en samenwerkingsafspraken.

Sinds de gemeenten meer bevoegdheden hebben gekregen, is door een lerende organisatie hard gewerkt om deze kluwen logischer en effectiever te organiseren. We zijn er nog niet. We moeten leren meer los te laten, de neiging onderdrukken om juist strakker te organiseren, want over een paar jaar is de wereld weer veranderd. En dan moet ook de sociale infrastructuur op die veranderingen kunnen inspelen.


We denken voortdurend na over het sociaal domein en willen daarbij niet uitsluitend afhankelijk zijn van de stroom van informatie van het college van B & W. Daarom gaan we tijdens de nieuwe raadsperiode vaker (op locatie) in gesprek met ervaringsdeskundigen en organisaties om aan de hand van de daarmee verzamelde informatie een passend beleid voor Almere te ontwikkelen. Wij zijn een partij van uitproberen, uitzoeken of het anders, beter kan. En we zijn ook een partij die vindt dat we gewoon moeten stoppen met wat niet blijkt te werken.

Wij staan voor een gedifferentieerd zorglandschap. Grote organisaties zijn er genoeg en die hebben we nodig, maar we willen ook zuinig zijn op onze lokale kleine zorgorganisaties waarbij we oog hebben voor hun problemen om het hoofd boven water te houden met alle opgelegde regelgeving. Voor onze stad zijn tal van instellingen nodig, allemaal met hun eigen kleur en competenties, zodat een ieder de zorgverlener kan vinden die het best bij hem of haar past.